Trots tussen de winterdoeken in de muurkas
De karakteristieke muurkas vormt het perfecte decor voor mijn gesprek met Annabelle. Het is een van de aanwinsten waar ze, als secretaris van het bestuur van stichting Moestuin de Haar, bijzonder trots op is. We moeten eerst wat hindernissen nemen, want de kas lijkt al in winterslaap – alles is met doeken afgedekt. Maar eenmaal op een fijn plekje vertelt Annabelle enthousiast over de stichting, de tuin en de waarde van smaak.
Meerdere petten
Ze is nauw betrokken bij de moestuin. Of, zoals ze zelf met een knipoog zegt: ‘Ik heb alle petten op, behalve die van tuinder.’ Al drie jaar is ze secretaris van het bestuur van de stichting. Daarnaast steekt ze op zaterdag graag zelf de handen in de natte kleigrond, heeft ze een oogstaandeel én een bloemenaandeel. ‘De tuin brengt mij heel veel. Het is een fijne, ontspannen plek, waar iedereen welkom is. Dat is echt de verdienste van de tuinders.’ De bestuursrol vraagt iets anders van haar, dan de ‘groene’ rol als vrijwilliger. Bij dat laatste is haar motto: eerst doen, dan pas erover lezen. Door haar leergierigheid – ‘drie nieuwe dingen per keer leren’ – weet ze inmiddels veel van het reilen en zeilen op de tuin.
Van spitvork tot muurkas – met hulp van de Stichting
Wat doet de stichting eigenlijk? Annabelle: ‘Kort gezegd zorgt de stichting voor de aanschaf en het beheer van alle materialen. Dat gaat van de spitvork tot de tractor en van de zaaitafels tot zo iets groots als de muurkas. De stichting vraagt daarvoor subsidies aan en werft ‘Vrienden en Partners’ die een financiële bijdrage leveren. Doordat de stichting de randvoorwaarden schept, kunnen de tuinders zich volledig richten op wat ze het liefst doen: het laten groeien en bloeien van de moestuin.’
Mag smaak wat meer kosten?
Wat is haar droom voor de toekomst? ‘Ik hoop dat mensen meer waardering krijgen voor de smaak van groenten uit een tuin zoals de onze. En dat ze ook bereid zijn om daar iets meer voor te betalen. Groenten uit de winkel zijn vaak té goedkoop,’ aldus Annabelle. Volgens haar hoort daar ook een leefbaar inkomen voor de tuinders bij. ‘Wat daarvoor nodig is? Dat is een goeie vraag. Het is best ingewikkeld. Maar als iemand ideeën heeft om de tuin rendabeler te maken – laat het vooral weten!’
Bietjes! Maar wel die uit vak H
Met waardering voor smaak zit het bij Annabelle wel goed. Ze kookt graag met de groenten uit de tuin. Geïnspireerd door chefs als Ottolenghi creëert ze de heerlijkste gerechten. Weet je niet wat je met savooiekool moet doen? Annabelle helpt je aan een heerlijk recept. Een echte fijnproever dus! En dat gaat best ver. Dat blijkt als ik haar naar haar favoriete groente vraag. Bietjes. Maar niet zomaar bietjes — die uit vak H, want die zijn volgens haar écht het allerlekkerst. Mmm… misschien toch eens navraag doen bij de tuinders hoe dat precies zit.
