Een jaar geleden. De tijd dat ik mij dagelijks liet meevoeren door de stroom van Moestuin de Haar is een jaar geleden. Het getijde van Zeeland doet nieuwe talenten aanboren en spoelt dat wat ik niet nodig heb weg. Een eigen tuinderij brengt een nieuwe dimensie in het ondernemerschap.

Echt alles zelf mogen doen. Iedereen schijnt te weten hoe je dit moet doen en hoe blijf je dan bij je zelf met alle adviezen, marketing- en productstrategieën, aanbiedingen voor personeel, leiderschapstrainingen voor ondernemers, etc. Keuzes maken in wat past bij mij: nu actief instagram vullen of eerst leren wat dit land te bieden heeft? Oh ik zou heel insta kunnen en willen vullen en toch is de lokroep om dit te doen nog niet groot genoeg. Zo ook mijn website. Die ligt voor deze winter klaar. In de lade van mijn bureau weliswaar. Hopelijk krijg ik de la open.

Voor mij is  dit het jaar van kennismaking met het land in Stalland, zoals de kenners Sint-Annaland noemen. Is de bodem op orde? Kan deze bewerkt worden? Welke plagen zitten er in? Wat doet de grond met mij? Kan ik mijn draai vinden en vasthouden in Sint Annaland? En hoe zorg ik dat ik bij mijzelf blijf? Kan ik zelf ploegen? Ja. Opbouwen van boonrekken, neerleggen van worteldoek, palen in de grond slaan voor de netten van de bloembedden? Ja, allemaal zelf gedaan. Welliswaar met vallen en opstaan en af en toe hulp van anderen. Yes, I can!!

Het land doet het fantastisch. Ik heb genoeg oogst van de grond gehaald en frustrerend genoeg ook soms niet kunnen verkopen. De vriezer en weckpotten zijn gevuld voor de winter, want laten verpieteren ligt niet in mijn aard. En dat wat ik niet gewecked of ingevroren krijg, wordt, terug gegeven aan de aarde via de composthoop. De bodem is ook weerbarstig. Aardvlooien die mijn kolen allemaal opaten, bramen, akkerwinde, smeerwortel en ook kweekgras vieren hoogtij op mijn land. Roofvogels die het land afvliegen met woelmuisjes tussen hun snavels. Het is ook het jaar van keuzes maken. Wat ga ik aan en wat laat ik gaan. De focus houden op dat wat wel kan. Ook dit gaat met vallen en opstaan. De feedback van mijn klanten is fijn. De bonen en de bieten worden de hemel ingeprezen, maar wat moeten we toch met rammenas en palmkool. Het gezegde over wat de boer eet klopt. Hoe zo gele snijbonen? Ondertussen eet iedereen gele snijbonen die ze geproefd heeft.

Samen met de boerenfamilie waar de grond van is, hebben we plannen voor dit voorjaar. Door het telen op de grond, zijn de waakganzen landloos geworden. In februari gaan we een mooie poel aanleggen voor hen in mijn tuin. Waarbij het regenwater wat van de schuur afkomt in de poel wordt opgevangen en ik kan gebruiken voor het beregenen van mijn land. Een vast hek gaan we om de tuin van mij neer zetten, zodat de ganzen mijn jonge slablaadjes niet kunnen opeten en de hazen niet vast komen te zitten in het schapennet. Het boerenleven in Sint Annaland is ruw en aards. Het bevalt mij. En mijn eigen plannen: meer klanten winnen in Sint Annaland, een klein winkeltje starten aan de kant van de weg met boeketten en groenten en toch die website vullen? Ach wie weet doet een cursus Thools wonderen.