Kleine handjes, groot oogstplezier
Moestuin de Haar is ook voor kleine mensjes een fijne plek. Daar kan Sylvia je alles over vertellen. Ze biedt opvang aan huis voor kinderen van 0 tot 4 jaar. Sinds een paar maanden heeft ze een oogstaandeel en al snel ontstond het idee om de kinderen op een van de opvangdagen mee te nemen. Iedere maandagochtend zie je haar nu met haar hulptroepen op de tuin. De kinderen vinden het geweldig.

Tuinders in de dop
‘Als we aankomen rennen de kinderen al naar de kruiwagens. Ze weten precies wat de bedoeling is. Eerst een foto maken van het oogstbord, dan op zoek naar de groenten die geoogst mogen worden. De kinderen leren hoe de verschillende gewassen groeien. Elke week staan we er even bij stil, zo zien ze de kleine veranderingen. Ze leren hoe de prei langzaam recht omhoog komt en ze ontdekken vol verbazing de aardappels onder de grond.’

Rekenles in de kas
Op naar de kassen die volhangen met tomaten. Hier valt ook een hoop te leren. Voorzichtig tomaatjes plukken, de bakjes vullen en dan op de weegschaal. Hoeveel is het? Mag er nog iets bij? Dat is nog eens een leuke rekenles! En dan door naar de kruidentuin. Ze ruiken aan de verschillende kruiden en Sylvia legt uit waar ze voor gebruikt worden.

Fruit eten in de middentuin
Ze brengen soms wel een paar uur door op de tuin. Tussendoor eten ze fruit of een broodje  aan de picknicktafel in de middentuin. Sylvia: ‘Het is een heerlijke plek, de kinderen zijn lekker buiten, ze kunnen  spelen met de tractoren. En elke week is weer anders.’

‘Papa, we hadden paarse soep’
De verbinding tussen de opvang en de moestuin is er ook de volgende dag. Met de oogst kookt Sylvia samen met de kinderen van de dinsdaggroep een maaltijd. Deze kinderen leren weer andere dingen:  groenten snijden, afwegen, roeren en … proeven! En ook hierbij levert dat soms aandoenlijke reacties op. Zoals de peuter die enthousiast aan zijn vader vertelde over de soep van rode kool: ‘papa, we hadden paarse soep!’

Een hele grote zonnebloem
De ouders vinden het ook geweldig. De kinderen zijn zo enthousiast. De kinderen van de donderdaggroep willen soms zelfs ruilen, zodat ze ook een keer mee kunnen naar de tuin. En Sylvia zelf? ‘Ik geniet iedere week van de blije, nieuwsgierige gezichtjes. Vorige week liep een van de meisjes met een hele grote zonnebloem heel trots over de tuin. Zo leuk!’